Görsel verileri BM Dünya Turizm Örgütü’nden geliyor. İlk olarak, her ülke kıtaya dayalı olarak renk koduyla kodlandı. Daha sonra, 2017 yılında turistlerin her bir destinasyonda harcadıkları yıllık harcama miktarına (ABD $ B) karşılık gelecek şekilde düzenlendi. DTÖ, ülkeye gelen uluslararası turistin ulaşım, mal ve hizmet gibi şeyler de dahil olmak üzere harcadığı herhangi bir miktarı bir harcama olarak tanımlar. Diğer bir deyişle, rakamlar iç turizmi hariç tutarak, size hangi ülkelerin en fazla (ve en az) uluslararası turizm pazarına bağımlı olduğunu gösteren bir fotoğraf sunmaktadır.

2017’de En Yüksek Uluslararası Turizm Kazançlarıyla İlk 10 Ülke

1. ABD: 211B $
2. İspanya: 68B $
3. Fransa: $ 61B
4. Tayland: $ 57B
5. İngiltere: $ 51B
6. İtalya: $ 44B
7. Avustralya: $ 42B
8. Almanya: $ 40B
9. Makao (Çin): $ 36B
10. Japonya: 34B $

Görseller dünya turizm endüstrisi hakkında bazı önemli bilgiler içeriyor. Hemen ortaya koyabileceği en bariz sonuç ise hangi ülkelerin hem kıta bakımından hem de bireysel olarak ülkelerde turizmden en çok (ve en az) gelir elde ettiğine ilişkin. Örneğin Afrika ve Orta Doğu’yu ele alalım. Sadece bir avuç ülke görselde görünecek kadar büyük turizm endüstrilerine sahip. Bunu, iki alanın birleşik boyutunun iki katından daha fazla olan ABD’nin boyutuna göre karşılaştırın. Sadece ABD, dünyadaki tüm turist harcamalarının% 21’ini (211 milyar dolar) oluşturuyor ve ilk on ülkenin birleşik değeri bizim için% 49’luk (643 milyar $) bir oran oluşturuyor.

Bu, turizm sektörünün en yoğun olduğu yerler bakımından birkaç önemli noktada yoğunlaştığı anlamına geliyor. Aslında, en çok parayı çeken yerler Batı ülkeleri, artı Japonya, Tayland ve Makao (Çin tarafından kontrol edilen bağımsız bir bölge; daha fazlası aşağıda )gibi birkaç Doğu Asya bölgesi. Güney Amerika da dahil olmak üzere küresel güneyde nispeten küçük harcamalar gerçekleşmekte. Önemli istisnalar Avustralya (42B $) ve Yeni Zelanda (10B $); ancak her ikisi de İngilizce konuşan ülkeler.

Bu da küresel seyahat endüstrisi hakkında ilginç sorular doğurmaktadır. Havayolları tüm dünyada uçuyor, ancak turizm endüstrisi çatallaşmış ve eşitsiz. Peki, bilinmeyen yerler para harcayan ziyaretçileri nasıl çekebilir?

Makao, öğretici bir örnek sunuyor. Harita üzerinde 36 milyar dolarlık bir pay var. Ve bunun sebebi de dünyanın en büyük kumar merkezi olduğu için. Mangkhut tayfunu kısa bir süre önce tüm Makao kumarhanelerini kapatmaya zorladı ve sadece 33 saat içinde tüm endüstri bileşik olarak 186 milyon dolarlık gelir kaybına uğradı. Bu, saatte, her saat başı 5,6 milyon dolarlık kayıp gelire tekabül ediyor. Kumar her ülke için sağlam bir turizm endüstrisi geliştirmek üzere ideal bir yol olmayabilir; ama tabii ki paranın konuştuğu gün gibi ortada.

Bir havayolu yolcusunun yolculuğunda rezervasyon ve check-in’den seyahat ve gezi sonrasına kadar genellikle dokuz aşama olduğunu belirten Amadeus IT Group, Havayolları, Stratejik Pazarlama Müdürü Patricia Simillon, “Yolcu, bu döngüde ilerledikçe düşünceleri, duyguları ve onun için en değerli olan bileşenler değişir. Havacılık endüstrisindeki pek çok şirket, satış ve hizmet stratejilerini söz konusu dokuz aşamanın her birindeki farklı yolcu ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde inşa ediyor.

Her seyahat, yolcuların karar vermeden önce seyahat seçeneklerini ölçüp biçtiği bir keşif aşamasıyla başlıyor. Bu aşama havayolu şirketlerinin bir markaya yüzde 100 sadık olmayan yolcuları kendine çekmesi için kritiktir. Bu aşamayı, müşterilerin sezgisel arama fonksiyonları ile kişiselleştirilmiş seyahat seçeneklerini keşfettiği alışveriş aşaması takip eder. Bu aşamayı ise sadece birkaç tıkla halledilmesi gereken rezervasyon aşaması takip eder. Kalkıştan 48 ve 24 saat önce yolcular, yolculuklarını daha iyi hale getirecek son dakika eklentileri satın aldıkları bir “planlama  modu”nda olmaya yatkındırlar. Bu aşama, yolcuların beklentilerini uygun biçimde karşıladığı taktirde, uçağa daha hızlı biniş, ekstra koltuk genişliği ve lounge’a giriş gibi yüksek gelir getirme ihtimali olan hizmetler dolayısıyla havayolu şirketleri için önemlidir” diye konuştu.

Yolcuların aklında seyahat için birçok seçenek bulunuyor

Yolcuların havayolu ile seyahat yapmaya karar verdikten sonra bile kara taşımacılığından gelen tekliflere açık olabileceğini söyleyen Patricia Simillon, “Yolcular, havaalanına ve check-in yapmaya gittikleri sırada önlerindeki yolculuğa odaklanmış olsalar da kara taşımacılığı, hızlı güvenlik kontrolü ve araç park yeri gibi seyahat sağlayıcılarından gelecek acil destek ve tekliflere açık olabilirler. Bu teklifler mobil teknoloji sayesinde mümkündür.

Yolcular, gidecekleri destinasyona vardıklarında (on-trip), varış yeriyle ilgili dikkatlice zamanlanmış iyileştirmelere açıktırlar: Paris’e giden bir aileye Disneyland için özel fiyatlar önerildiğini ya da New York’a seyahat eden bir öğrenciye konser rezervasyonu seçenekleri sunulduğunu hayal edin. Ve son olarak, eve geri döndüklerinde (post-trip) gelecekteki seyahat ihtiyaçlarına yardımcı olabilecek yorum ve geri bildirimler toplayarak yolcularla daha ileri bağ kurma fırsatı da var. Bu farklı aşamaların anlaşılmasın karışık bir katman daha ekleyen nokta ise hiçbir yolcunun birbiriyle aynı olmadığı ve bir yolcunun seyahatin amacına bağlı olarak farklı ihtiyaçları olduğu gerçeğidir. Bugünün yolcularının hepsinin paylaştığı ortak ihtiyaç;  bilgi yüklemesinin aşırı olduğu  dünyada işleri basitleştirecek gerçek zamanlı yardım hizmeti ve henüz yolcuların farkında bile olmadığı ihtiyaçlarını öngören sezgisel servislerdir” diye açıkladı.

Küresel seyahat endüstrisinin bugün geldiği nokta ve eriştiği momentum baş döndürücü. Endüstriyi, şoklara açık kılan zayıflıkları olsa da 2018 yılında sektörün büyüyeceği ortada. Seyahat alanında çalışan start-up’lara yapılan yatırımlarla endüstride yeniliklerin deneyimlenmesi yakındır. Özellikle  veriyi merkezine alan yeni teknolojiler ve  çalışan katılımı şirketlere her bir müşteri için hizmetlerini daha fazla  özelleştirme imkanı sunuyor. Peki bu yeni kişiselleştirilebilir enteraksiyonlar nasıl yeni bir gelir kanalı yaratabilir?

Deloitte raporunda sunulan öngörüler küresel endüstrinin mevcut durumunun yanı sıra sektörü ileri taşıyabilecek konulara odaklanıyor. Ayrıca rapor otel, tur ve aktivite, sağlık ve sıhhat gibi alt endüstrilerini de değerlendirmeye alarak nasıl genişletilmiş bir ekosistem yaratılabileceğini tartışıyor. Son olarak çevrimiçi seyahat ajanslarının ve otellerin sürdürülebilir avantaj için nasıl birlikte eşgüdümlü hareket edebileceğini ortaya koyuyor.

Küresel seyahat endüstrisi için ileri teknoloji çözümlerinin önde gelen sağlayıcısı ve işlemcilerinden biri olan Amadeus ve A.T. Kearney’nin yeni raporu, gelecekteki dünyayla ilgili dört farklı senaryo sunarak, korumacılığın ve popülizmin yükselişiyle birlikte, gelecekteki ticari fırsatların tüm sektörde sekteye uğrayabileceğine karşı uyarıyor.

Raporda, seyahat sektörünün, gelecekteki ekonomik büyümeden en iyi şekilde faydalanmak istiyorsa ekonomik ve politik bozulmaya karşı daha iyi hazırlanması gerektiği belirtiliyor. Paylaşım ekonomisi, sanal gerçeklik ve eşyaların interneti, seyahat edenlerin deneyimini geliştirse de uluslararası jeopolitik, sosyal ve ekonomik gelişmelerin alışık olduğumuz dünyada bozulmaya ve kutuplaşmaya neden olduğunun ifade edildiği raporda, şirketler hemen harekete geçmezse sektörün gelecekteki başarı potansiyelinin kısıtlanacağı belirtiliyor.

Bu bağlamda A.T. Kearney, seyahat sektörünün ortamını değiştiren ve gelecekteki başarıyı yönlendiren iki temel trendi vurguluyor: Kişiselleştirilmiş seyahat deneyimlerine karşı kitlesel pazarlama. Teknoloji, seyahat eden kişilerin davranışları hakkında bilgi sahibi olunması için tüketici verilerinin toplanmasına ve yapay zekanın kullanılmasına olanak sağlıyor. Ayrıca, herkes için tek tip olan, daha geleneksel bir yaklaşım yerine, bireysel ihtiyaçları karşılamaya da yardımcı olabiliyor. Kesintisiz seyahate karşı parçalanmış seyahat. Gerçekten kesintisiz bir seyahat için devletlerin işbirliği yapması ve havalimanlarından ve hava yollarından, oteller, restoranlar ve kara ulaşımı gibi varış yerindeki hizmetlere kadar, farklı iş alanları arasında veri paylaşımı sağlanması gerekiyor.

“Teknoloji, seyahat sektörü için daha önce hiç bu kadar umut vaat etmemişti” diyen Amadeus IT Group Kurumsal Strateji Başkan Yardımcısı Alex Luzarraga şöyle devam ediyor: “Ancak mevcut durum tamamen değişiyor. Yaygın bir güvensizlik ve popülizm hakim. Örneğin, Avrupa’da pasaportsuz seyahat etmek gibi kanıksadığımız şeyler, gelecekte o kadar muhtemel olmayabilir. A.T. Kearney ile işbirliği yaparak, önümüzdeki beş ila yedi yıl içinde sektörün karşısına çıkmaya ve onu sekteye uğratmaya devam edecek bu konuları değerlendirmek ve anlamak çok önemli. Böylece sektör olarak bu konularla baş etmek için daha iyi hazırlanabiliriz ve bunun sonucunda da ekonomik büyüme ve başarı elde edebiliriz.”

Londra A.T. Kearney Başkanı Yelena Ageyeva-Furman ise şunları söyledi: “Rapor, seyahat ve teknoloji dünyalarından çok çeşitli paydaşın perspektifine dayanıyor. Gelecekle ilgili geniş bir tablo çizerek şirketlerin kendi kurumsal kör noktalarını ortaya çıkarmasına olanak sağlıyor. Ayrıca bu çalışma mevcut planları sektördeki olasılıklara karşı test ederek, şirket stratejisindeki “pişman olunmayacak” hamleleri ve zorunlulukları anlamamıza da yardımcı oluyor. Bu çalışma, seyahat sektöründe gelecek yıllarda başarılı olmak isteyen şirketler için ilginç bir perspektif sunuyor.”

İşte Amadeus ve A.T. Kearney’nin bu iki temel trende dayanarak seyahat şirketlerinin hazırlanması gereken dört senaryo:

Picasso senaryosu, popülizmin yükselişi ve öne çıkan güvenlik kaygılarıyla dikkat çeken parçalanmış bir dünya üzerine kuruluyor. Bu ortam, daha fazla seyahat noktasını kapsam dışında bırakan bir etki yaratıyor. Yine de dünyanın pek çok bölgesi ekonomik büyüme yaşıyor. Şirketler, mobil kanallar yoluyla daha fazla müşteriye ulaşmak için inovasyona yatırım yapıyor ve bu etkileşim, şirketlerin daha gelişkin kişiselleştirilmiş teklifler sunmasına olanak sağlıyor.

Dali senaryosu, sosyal tutumların ve ekonomik refahın her ikisinin de veri paylaşımına yönelik daha olumlu bir ortam yaratacağını var sayıyor. Bu da daha esnek gizlilik yasaları ve daha hafif düzenlemeler getirerek, seyahatin daha da kişiselleştirilmesine olanak sağlıyor. Dali senaryosunda, seyahat daha hızlı, daha ucuz ve daha güvenli hale geliyor. İnsanlar, sınırlarda daha az güvenlik kontrolü olmasının avantajlarından faydalanıyor ve uçak rötarları gibi beklenmedik durumlarla ilgili gerçek zamanlı bilgiler alıyor.

Bosch senaryosunda, şirketler farklı yasal düzenlemelerden ve farklı vergi, çalışma ve veri koruma kanunlarından meydana gelen bir mozaiğe uymak için çabalarken, iş maliyetleri tüm sektörde artıyor. Bu senaryoda korumacılığa ve güvenmemeye dayanan parçalanmış bir dünyayla karşı karşıyayız. Bosch’un politik ortamında, seyahat eden kişiler güvenilir markalara yöneliyor ve doğrudan, tanınmış seyahat sağlayıcılarla rezervasyon yaptırıyor.

Warhol senaryosu, Asya’daki güçlü ekonomik büyümenin etkilerinin göz önüne alındığı ve seyahat ve tatil için daha fazla para harcayabilen geniş bir orta sınıfın yükseldiği, kesintisiz ve kişiselleştirilmemiş seyahatle karakterize ediliyor. Seyahat eden kişiler, engellerin olmadığı bir dünyada bile, kişiselleştirilmiş seçenekler yerine ucuz maliyetli, kitlesel pazarlama ürünü seyahati tercih ediyor.