Bu, dijital tüketici dünyasında popüler ve iyi bilinen bir uygulamayı kopyalamaya çalışırken özellikle zor.

Spotify, Amazon Prime, HBO Go veya Google Play gibi markalar, e-ticaret çevrelerinde saygınlık kazanıyor. Çünkü, “bir dijital hizmete abone olmak müşteriye ödüller kazandırır” düşüncesini tüketicinin zihnine soktular ve daha da önemlisi bunu marka, sadakat ve bağlılık için yaptılar.

Meksika merkezli düşük maliyetli taşıyıcı Volaris, son dönemde hatlarında koltuk hacimlerini ve yardımcı gelirlerini nasıl artırabileceğini anlamaya çalışmak üzere zaman harcadı.

Havayolu firması, Meksika, Amerika Birleşik Devletleri ve Orta Amerika’daki bazı destinasyonlarla birlikte 69 noktaya hizmet veriyor.

Yüksek taleplere yol açan düşük taban fiyatlandırma modeli şu ana kadar gayet iyi bir şekilde işe yaradı ve bunu genişleyen hat (örneğin; Frontier Airlines ile yapılan bir kod paylaşım anlaşması imzaladı) ve yüksek kârlı büyüme takip etti.

Netflix modeli

Taşıyıcı tekrar iş üretmek ve yardımcı gelirleri artırmak için bir abonelik hizmeti olan V.Pass’ı oluşturdu ve hayata geçirdi.

Buradaki fikir, uzun süreli sadık müşterilerin ve yolcularının uçuşlarını (müşteri tabanının büyük bir kısmı arkadaş ve aile ziyareti için seyahat edeceklere dayalı) arttırmak.

V.Pass, müşterilerinden istedikleri bir varış noktasına gidebilmeleri için bir fiyat ve uçuş garantisi ile seyahat edebilecekleri aylık bir pakete kaydolmalarını istiyor.

Örneğin; ayda 15 dolara, kullanıcılar iç hatta herhangi bir yere uçabilir veya garantili bir dönüş bileti için 30 ABD doları ödeyebilirler.

Bu, Lufthansa Innovation Hub’ın EuroWings üzerinden pilot uygulama gerçekleştirdiği FlightPass olarak bilinen bir hizmete de benziyor.

Volaris İş Geliştirme Üst Düzey Yöneticisi Juliana Ramirez, V.Pass hizmetinin havayoluna tahmin edilebilir bir nakit akışı sağladığını ve ayrıca küme fiyatlandırmasını tanıtma ve sıkıntılı envanteri boşaltma imkanı verdiğini belirtti.

Kendisi, Londra’daki son Havacılık Festivali’nde konuşurken, verimlilik yönetimi gibi uçuş operasyonlarının diğer unsurlarıyla birlikte çalışırken sorun yaşamadıklarını belirti.

Kendisi; “Gelir yönetimi bu projenin önemli bir parçası. Ekip doğru fiyat noktasını belirledi ve bazı şeyler test edilmeye açık olmaya devam ediyor. V.pass’a olan yaklaşımımız oldukça esnekti ve bunu öğrenme amaçlı olarak gerçekleştirdik.

“Abonelerimizin rezervasyon kalıplarını anlamaya başladığımızda, ürünü kısıtlamadan ürün yönetimi stratejimizi düzenleyeceğiz” dedi.

İşe Yarıyor mu?

Şimdiye kadar, V.Pass servisi 3.000 kişi tarafından satın alınmış, birçoğu da aylık bir aboneliğin yıllık aboneliğe kıyasla her dört haftada bir kez uçmaya zorlamak yerine uzun vadeli faydalar sağlayabileceğini anlamış.

Havayolu, ortalama bir V.Pass müşterisinin yılda dört ila altı kez seyahat edeceğini tahmin ediyor. Bu rakam, düzenli yolcuları ve V.Club üyeleri ile kıyaslandığında iki veya üç kat daha fazla.

Ramirez, Meksikalıların yılda ortalama 0.3 kez seyahat edeceklerini, bu yüzden de fikrin, uygun fiyatlı bir model olduğuna inandıkları bu model aracılığıyla bir arkadaş veya aile ziyareti için insanların uçmalarını teşvik etmek (bir dönüş bileti ile birlikte 30 $) olduğunu söylüyor.

Biçilen bu değer, platform sağlayıcıları vasıtasıyla elde elilen gelirlerin saptanmasına dayanıyor.

Airbnb, paylaşılan kurumsal alanın bir parçası olan WeWork gibi işletmelerin aksine, paylaşılan özel alan sektörünün şüphesiz en önemli oyuncusu.

Juniper, Airbnb‘nin bu yıl 5.3 milyon değerinde mülk kiralayacağını tahmin ediyor. Airbnb paylaşım ekonomisinin en bariz örneği olsa da, Airbnb ile aynı sektörde faaliyet göstermesine rağmen raporda bahsedilmeyen fakat aynı sektörde yer alan – Expedia Inc, HomeAway ve Tujia.com- gibi işletmeler var.

Paylaşımlı taşımacılık sektörüne gelindiğinde ise, diğer bölgelerde, Blablacar, Lyft, Didi Chuxing, Ola ve Grab’ın varlığı kabul edilse de, Uber‘in sektörün en önemli oyuncusu olduğu vurgulanıyor. 

Airbnb ve Uber için iş modeli, bir ölçüde bu raporla sorgulanıyor. Airbnb, mülk sahipleri eğer mülkiyetlerinin zarar görme riski ile karşı karşıya kalırsa müşteri rezervasyonlarının iptal edilebileceğini belirtiyor. Uber’in ise dalgalanmaları oldukça çok. Yapılan düzenlemelerle ile en güçlüsü olduğunu kanıtlasa da rapor Airbnb’nin yaptığı düzenlemelerden bahsetmiyor.

Paylaşım ekonomisi gelirlerinin oldukça büyük bir kısmı teslimat hizmetlerinde olduğu gibi “paylaşımlı lojistik” ten gelir, örneğin Deliveroo. Bölge itibariyle, Kuzey Amerika 2022 gelirlerinin yarısını oluşturacağa benziyor.

Sözde paylaşım ekonomisi, onu çevreleyen raporlar ve araştırma endüstrisinin büyüdüğü gibi günden güne büyüyor. Juniper 2016 Mayıs’ta sektörü inceledi ve 2020 yılına kadar elde edilecek 20 milyar dolarlık bir değerden söz etti.

Aynı dönemde PriceWaterhouseCoopers olarak bilinen muhasebe devi PwC, paylaşımlı ekonominin – tanımlandığı gibi – 2025’te İngiltere’de tek başına 125 milyar £ değerinde işlem yapacağını düşünüyor. Bu işlem, platform sağlayıcıları için 18 milyar £ ‘lık İngiltere geliri yaratacak.

Dolayısıyla, paylaşım ekonomisinin, teknolojinin etkinleştirici gücü ile birlikte tüketici talebiyle yönlendirilen bir küreselliğe sahip olduğu açıkça görüldüğü halde, sektör tanımı henüz net değil. Juniper’in bahsettiği Amazon Prime, serbest çalışan dağıtım firmalarını kullanarak paylaşımlı lojistik ilkelerini benimseyen bazı paylaşımlı ekonomi özelliklerine sahip olsa da, Etsy’nin CEO’su paylaşımlı ekonomi taşıyıcılarından biri olarak dahil ediliyor. 

Belki de araştırma ve raporlama endüstrisinin, projeksiyonlara bazı bağlamlar vermesi için adından çokça bahsettiren paylaşım ekonomisinin neyin içerdiğini daha net bir şekilde kavraması gerekiyor.